<meta name='google-adsense-platform-account' content='ca-host-pub-1556223355139109'/> <meta name='google-adsense-platform-domain' content='blogspot.com'/> <!-- --><style type="text/css">@import url(//www.blogger.com/static/v1/v-css/navbar/3334278262-classic.css); div.b-mobile {display:none;} </style> </head> <body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/platform.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar/4707934216008655118?origin\x3dhttps://tiadabatasanmenujulangit.blogspot.com', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>



entries ● about ● chat ● links

Monday, December 14
kawan @ 17:20

lately aku realize yang aku sangat sayang kat kengkawan aku semua.
entah kenapa, perasaan ni macam timbul baru-baru ni.
bukan nak kata selama ni aku tak sayang diorang,
tapi ni macam...entah, semacam lain.

macam aku baru belajar menghargai diorang.
macam aku baru kenal diorang, dan taknak lupakan diorang selama-lamanya.

eh peliklah.